Łuszczyca

Łuszczyca jest częstą chorobą (pojawia się u 2% ludzi) o przewlekłym przebiegu z okresami zaostrzenia i ustępowania zmian chorobowych. Najczęściej jest chorobą łagodną, z niewielką ilością zmian skórnych.

Dlaczego choruję?

Na pojawienie się zmian łuszczycowych mają wpływ geny i zaistnienie pewnych czynników środowiskowych, które wyzwalają zmiany łuszczycowe.

Czynniki to:

  • ostra infekcja gardła, zatok, uszu, zęba- bakterie, zwłaszcza paciorkowce i gronkowce np które powodują stan zapalny gardła bardzo silnie prowokują wysiewy zmian łuszczycowych
  • stres
  • leki stosowane na nadciśnienie, w chorobach serca (beta-blokery), lit, leki antymalaryczne
  • urazy mechaniczne, oparzenia (odradzamy chorym na łuszczycę wykonywanie makijażu permanentnego, tatuaży, depilacji laserowej).

Jak wyglądają zmiany?

Typowe zmiany to czerwone grudki i blaszki pokryte mocno przylegającą , srebrną łuską.
Zmiany pojawiają się na łokciach, kolanach, za uszami, na skórze głowy, w okolicy krzyżowej kręgosłupa.
Rzadko mogą zajmować pachy, pachwiny lub okolice narządów płciowych.
Zmiany w obrębie paznokci to punkcikowate zagłębienia lub przebarwiania. Czasami obserwowana jest natomiast podpaznokciowa hiperkeratoza (masy rogowe pod wolnym brzegiem paznokcia) lub onycholiza (czyli oddzielanie wolnego brzegu paznokcia od macierzy).

Mity

  1. Łuszczyca jest zakaźna – nieprawda, dotykanie chorego ze zmianami łuszczycowymi nie spowoduje przeniesienia choroby.
  2. Mając łuszczycę nie mogę uprawiać sportu – wręcz przeciwnie, regularne ćwiczenia zmniejszają napięcie i stres, czyli czynniki, które sprzyjają łuszczycy.

Czy dieta ma znaczenie?

Niektóre badania pokazują, że korzystne jest unikanie glutenu w diecie. Ma to szczególne znaczenie w postaci krostkowej łuszczycy.
Odradza się także spożywania alkoholu.
U osób otyłych łuszczyca przebiega ciężej i trudniej się leczy. Współistnieje tu szereg innych zaburzeń: otyłość, nietolerancja glukozy lub cukrzyca, nadciśnienie, większa skłonność do zawałów i udarów mózgu. Tkanka tłuszczowa jest bowiem źródłem czynników zapalnych, które nasilają łuszczycę i sprzyjają uszkodzeniu naczyń krwionośnych.

Jak pielęgnować skórę?

Bardzo korzystna jest terapia słońcem i słoną, morską wodą. Sól wypłukuje czynniki zapalne z naskórka, a promienie ultrafioletowe działają jak miejscowe leki.
Terapia światłem wykorzystywana jest w leczeniu łuszczycy tzw. fototerapia zarówno u dzieci jak i dorosłych.

Niektóre firmy dermokosmetyczne produkują specjalne preparaty o właściwościach nawilżających i przeciwzapalnych, zawierające np ichtiol biały lub olej z nasion konopii.
Szampony do terapii skóry głowy zawierają dziegcie roślinne (np. brzozowy).
Ważne jest nawilżanie i natłuszczanie skóry chorych z łuszczycą. Stosowanie balsamów zmniejsza świąd, który pojawia się u 30 % chorych. Im mniej odczuwany świąd, tym mniejsza chęć drapania zmian. Drapanie zmian łuszczycowych jest niekorzystne, bo stanowi mechaniczny czynnik prowokujący powstanie nowych ognisk łuszczycy.

Jak leczyć?

Pacjenci często są zniechęceni długotrwałością utrzymywania się zmian, koniecznością ciągłego aplikowania kremów na skórę, dotychczasowymi słabymi efektami terapii.
Na szczęście pojawiły się bardzo dobre leki miejscowe będące połączeniem witaminy D i sterydu miejscowego.

W cięższych, rozsianych postaciach lekarz może zaproponować fototerapię (niestety w Polsce jest niewiele ośrodków światłolecznictwa, najczęściej w dużych miastach) lub leki takie jak: cyklosporyna, metotreksat lub leki biologiczne.

Czy chorując na łuszczycę mogę mieć wykonywane zabiegi estetyczne

Zabiegi estetyczne zawsze powinny być wykonywane przez lekarza.
U większości pacjentów nie ma przeciwwskazań, by wykonywać zabiegi na twarz.
Ostrożnie z depilacją laserową i zabiegami na skórę owłosioną głowy, ponieważ uraz mechaniczny lub cieplny skóry może sprowokować wysiew zmian łuszczycowych.