Nadpotliwość

Nadmierna potliwość to problem zarówno estetyczny jak i zdrowotny, mogący znacznie utrudniać kontakty towarzyskie oraz wykonywanie zawodu. Choruje na nią od 0.5 do 1 % populacji. Najczęściej pojawia się jako nadmierna reakcja na stres emocjonalny. Ślady potu na ubraniu, mokre dłonie, spływające z czoła stróżki są dla cierpiącej na nadpotliwość osoby źródłem dyskomfortu i zdenerwowania, które z kolei nasila pocenie. W ten sposób błędne koło się zamyka. Dodatkowo wilgotna skóra łatwo ulega maceracji i podrażnieniu, zwłaszcza w obrębie fałdów skórnych, a uszkodzony naskórek staje się wrotami zakażenia bakteryjnego lub grzybiczego.

Dlaczego się pocę?

Pocenie jest naturalnym procesem regulacji temperatury ciała. Zwiększa się pod wpływem temperatury otoczenia, aktywności fizycznej lub stresu.
Jeżeli pacjent cierpi na izolowaną zwiększoną potliwość pach, dłoni, stóp, czoła- mówimy o nadpotliwości pierwotnej. Jej przyczyną są uwarunkowania genetyczne, często występuje u kilku osób z rodziny, zwykle pojawia się u młodych osób ok 20-30 rż.
Rozpoznajemy ją, gdy nie towarzyszą jej żadne niepokojące objawy ogólne (utrata masy ciała, gorączka, osłabienie, złe samopoczucie), które mogą świadczyć o chorobie np.: chorobie tarczycy, zaburzeniach hormonalnych, chorobie zakaźnej.
Uderzenia gorąca połączone ze zlewnymi potami i nieregularnymi miesiączkami u kobiet około 50 roku życia są typowymi zmianami towarzyszącymi menopauzie.

Jak pielęgnować skórę przy nadpotliwości?

Odpowiednia higiena ciała nie spowoduje zmniejszenia pocenia się, ale poprawi komfort życia, zapobiegnie powstaniu nieprzyjemnego zapachu i zmniejszy ilość drobnoustrojów, dla których wilgotna skóra jest doskonałym miejscem do rozwoju.
Zaleca się unikanie noszenia ubrań z materiałów syntetycznych i gumowego obuwia oraz częste mycie ciała z użyciem specjalnych żeli lub kostek wzbogaconych w substancje antybakteryjnie, pochłaniające nieprzyjemny zapach. Pomocne może być stosowanie zasypek z kwasem bornym.

Jak leczyć izolowaną nadpotliwość pach, dłoni, stóp?

  1. Lekiem pierwszego rzutu są preparaty z chlorkiem glinu stosowane miejscowo w postaci kremów, antyperspirantów w kulce lub sprayów. Zawierają 9-20 % chlorek glinu. Nie powinny być nakładane na uszkodzony po depilacji czy goleniu naskórek. Początkowo stosuje je się codziennie, przed snem, po umyciu i dokładnym osuszeniu skóry, na 6-8 godzin. Z czasem częstość aplikacji można zmniejszyć do 1-2 x na tydzień. U niektórych osób mogą powodować świąd, pieczenie oraz nadmierną, przejściową potliwość w innych obszarach ciała. Jeżeli wystąpi podrażnienie skóry po zastosowaniu preparatu zaleca się przerwanie terapii do czasu ustąpienia objawów ubocznych.
  2. Zabieg toksyną botulinową jest najskuteczniejszą spośród znanych dziś metod niechirurgicznego leczenia nadpotliwości. Już jeden zabieg przynosi widoczną ulgę, bo znacznie zmniejsza się pocenie na około 9 miesięcy. Aby zminimalizować ewentualny dyskomfort zabiegu, stosuje się miejscowe znieczulenie. Botulina wstrzykiwana jest płytko, śródskórnie, czemu może towarzyszyć niewielki ból i uczucie pieczenia w trakcie podawania preparatu . Efekty są widoczne już po kilku dniach od zabiegu.
  3. Jonoforeza – polega na drażnieniu słabym prądem elektrycznym skóry dłoni, stóp lub pach. Może być wykonywana w domu lub w gabinecie kosmetycznym. Dłonie lub stopy umieszcza się w specjalnych kuwetach wypełnionych wodą, przez którą przepływa prąd stały, natomiast do leczenia pach wykorzystuje się zwilżone poduszki z podłączonymi elektrodami. Objawy niepożądane występują rzadko i mają charakter podrażnienia, zaczerwienienia skóry.
  4. Laseroterapia lub leczenie chirurgiczne – są zarezerwowane dla pacjentów, u których wcześniejsze metody terapii nie przyniosły efektu